Jesen
jo je spomnila,
da gleda drugače.
Preprosto ji zaupa.
Listje, ki pada
ni izguba,
je darilo.
Prav tako so v njenem dnevu
stvari, ki čakajo,
da jih opazi.
Ne velike, ne glasne.
Tihe in zveste.
Ona v sebi nosi nekaj,
da se ustavi in prepozna,
kar je v njenem življenju že lepo.
Ne tisto, kar bo,
ampak tisto,
kar je.
V vsemu vidi lepoto.
Preprosto pogleda tisto,
kar pogosto spregleda,
majhno, a dragoceno.
Dovolj je, da opazi.
Da se ustavi in si reče:
To je lepo. To imam.
Ne moti jo niti kadar je
tišina v zraku,
ki nikoli ni prazna.
Zaupa ji.
Zaupanje ni vedno glasno.
Včasih je tiho, majhno, vsakdanje.
Ne lovi tisto, kar beži.
Ne sili v tisto,
kar molči.
Gradi tam,
kjer čuti odziv,
stabilnost in iskrenost
8 komentarjev:
Moc hezky napsané! Stačí se jen dívat, zpomalit...
Andrejo, přeji příjemný den. Helena
Such romantic words about autumn, it enchants one and the song, hugs Elke
Beautiful words and good song.
Great song, really loved it
And fhe poem too, of course🙂
samo brzinski pozdrav...još malo dobit ću krila, znaš...lp
Treba znati vidjeti ljepotu. U pjesmi se spominje proljeće ali i ljuti .
Yo también confiaría en ella.
:)
Un poema cuya lectura invita a la reparación. Esa idea de que el silencio nunca está vacío, de que las cosas mínimas ya son hermosas de por sí y que nos ayudan a mejorar me parece un acierto. Un gran recordatorio poético.
Saludos Insolentes!!
Objavite komentar