04 oktober 2026

Nevidne stopinje



Nevidnim
 stopinjam naproti
stopa skozi megleni čas,
 ki ji daje 
možnost, da vse postavi na svoje mesto. 
Vse kar je povezano z zmešnjavo v mislih
 postavlja na pot.
Ko posluša sebe
ima preveč informacij v sebi.
 Našla bo odgovore,  
 pozabila na spomine, ki naj ostanejo spomini.
Spomini brez razloga.
Včasih občutek topline.
Včasih sanje.
Včasih solza.
Včasih mir.
Včasih je dovolj, da se ustavi,
 zapre oči,
  prisluhne sebi. 
Ve, da je prerastla veliko več kot misli.
Njena ranljivost
 ni bolečina je pogum.
Ko odpre srce sebi, drugemu,
  se zgodi nekaj nežnega,
nekaj, kar ostaja v njej
in z njo



9 komentarjev:

Margaret D pravi ...

Beautiful words and such a pretty song.

OLga pravi ...

Zelo lepe besede!Lep dan zelim OLgica

Cesar pravi ...

Večina odgovorov, ki jih iščemo zunaj, je v nas samih.

Prijazen objem.

TORO SALVAJE pravi ...

Abrir el corazón a alguien es una inmejorable terapia.

Elkes Lebensglück pravi ...

It felt as if I were living it myself as I read it—those overwhelming emotions that welled up... wonderful.
And playing the accompanying song, too!
I’ll carry this close to my heart.
Thank you—hugs, Elke.

Angelo pravi ...

Un poema muy bonito. De vez en cuando necesito parar y escucharme para poner un poco de orden en todo lo que llevo dentro. No siempre aparecen las respuestas, pero sí una calma que ayuda. También coincido en que mostrar nuestra vulnerabilidad requiere valor, especialmente cuando abrimos el corazón a otra persona. La canción también preciosa

Eva pravi ...

Mávám a přeji poklidnou první říjnovou neděli. Eva

Manuel pravi ...

Preciosos versos que rezuman la importancia que tiene en nuestro sueños, el soltar ese lastre que nos atenaza y no nos deja ser felices, para empezar a querernos a nosotros mismos, y abrir nuestro corazón para poder dar a los demás lo mejor de nosotros mismos.
Un cordial saludo, Modrina; he intentado hacerme seguidor tuyo pero me ha dado "error", así que lo volveré a intentar en mi próxima visita, ya que te seguiré visitando...me gusta como escribes.

solomarcos pravi ...

Entender que ser vulnerables no es una debilidad, sino una forma de valentía. Y a veces, cuando dejamos de buscar respuestas afuera, empieza a aparecer algo nuevo